D’r moet me toch ook iets van het hart ivm deze affaire.

Iets wat ondanks de vele en uitgebreide reacties door niemand vertolkt wordt.

Ik wordt namelijk altijd een beetje bang van die collectieve ‘oprechte verontwaardiging’ die ons allen bevangt op zo’n momenten. Na Dutroux was dat er ook. Een haast agressieve verontwaardiging die geen tegenspraak of kanttekening duldt. Het schuimt ons de bek uit. Dan gaan we betogen of we kruipen met z’n allen in de pen, de kranten zijn enkele dagen wat dikker vanwege alle reacties en dan sluit het gat in de eendenkroos zich aarzelend weer en kabbelt het leven verder.

Ondertussen hebben we d’r niks van opgestoken.

België breekt het wereldrecord regeringsvorming.

Stelling : De democratie als staatsvorm geraakt uitgewoond.

Reden : Men speelt met de regels van het systeem niet met de bedoeling. Dat is alsof je een auto zou gebruiken om hard te rijden, hard te remmen, kort te draaien en niet om ergens naar toe te rijden.